วันศุกร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2551

สี่แยก

๑

ณ สี่แยกแห่งหนึ่งตำรวจตั้งด่าน ตรวจใบขับขี่ เกิดปัญหารถติดยาวเหยียด หลายร้อยเมตร เสียงเครื่องยนต์ ท่อไอเสีย และแตรรถ ดังระงมไปทั่วท้องถนน ตำรวจทำงานกันอย่างขมักเม้น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ อากาศร้อนระอุ แม้จะเป็นช่วงเวลาบ่ายสามโมงเย็นแล้วก็ตาม แต่ความร้อนของแสงแดดที่แผดเผา ไม่ได้ลดน้อยลงแต่อย่างใด คนขับรถหลายคน บ่นพึมพำ บางคนคุยโทรศัพท์ บางคนหัวเสีย พยายามบีบแตรรถ ให้ถี่ขึ้นอีก บางคนดูโทรทัศน์ ที่ติดตั้งในรถ บางคนหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงกว่าการจราจรจะเริ่มคล่องตัว....


๒

เรียงความเรื่อง "พ่อของฉัน"

โดย ด.ช. เสรี พิสุทธิ์ เลขที่ 1 ชั้น ป. 2/5

พ่อของผม เป็นตำรวจ เมื่อวานนี้หลังเลิกเรียน ผมเห็นพ่อทำงาน พ่อผมดูเท่มากบนท้องถนน ทุกคนเชื่อฟังพ่อ พ่อทุ่มเทกับการทำงานจนเหงื่อโชก ตั้งหน้าตั้งตาตรวจใบขับขี่อย่างขยันขันแข็ง พ่อบอกว่า ทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำ นี่เป็นหน้าที่ขอพ่อ เป็นงานที่พ่อรัก พ่อจึงทำไปโดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ถ้าโตขึ้น ผมจะเป็นตำรวจแบบพ่อ


๓

เรียงความเรื่อง "พ่อของฉัน"

โดย ด.ญ. ระเบียบ รัตน์ เลขที่ 24 ชั้น ป. 2/5

พ่อของหนูเป็นแมสเซนเจอร์ เมื่อวานพ่อรีบมารับหนูตอนเลิกเรียน และบอกว่าต้องรีบไปส่งของให้ลูกค้าต่อ แต่พอถึงสี่แยก รถก็ติด เพราะตำรวจตั้งด่านตรวจใบขับขี่ กว่าพ่อจะหลุดออกมาจากที่นั่นได้ ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ไหนจะต้องไปส่งของอีก พ่อโดนลูกค้าต่อว่า พวกเขาก็ไม่ฟังเหตุผลใดๆทั้งสิ้น พอกลับบ้าน การ์ตูนหรรษาที่หนูตั้งหน้าตั้งตาจะกลับมาดูก็จบลง หนูไม่ชอบพ่อเลย ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อต้องทำงานแบบนี้ด้วย


๔

เรียงความเรื่อง "พ่อของฉัน"

โดย ด.ช. เสริม สาคร เลขที่ 3 ชั้น ป. 2/5

เมื่อวานพ่อไม่ได้มารับผม แต่พ่อบอกว่า พ่อติดธุระด่วนมาก พ่อของผมเป็นบุรุษพยาบาล พ่อบอกอีกว่า เมื่อวานเป็นวันที่พ่อเสียใจอีกวันหนึ่ง พ่อบอกว่า พ่ออยู่ในรถพยาบาล ที่ต้องส่งผู้ป่วยไปโรงพยาบาล ระหว่างทาง รถติดมาก แทบไม่ขยับตัว คนไข้เกิดอาการช็อคขึ้นมากระทันหัน พ่อพยายามช่วยชีวิตเขา ด้วยการผายปอดและปั๊มหัวใจ เวลาผ่านไปเนิ่นนาน คนไข้ก็แน่นิ่งเหมือนเดิม ลูกและเมียของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆ ต่างกอดกันร้องไห้ พ่อก็รู้สึกเสียใจที่ช่วยชีวิตเขาไว้ไม่ได้ พ่อบ่นว่าถ้าตำรวจไม่ตั้งด่าน คนไข้รายนี้คงไม่เสียชีวิต เพราะที่โรงพยาบาล มีเครื่องมือพอที่จะช่วยเขาไว้ได้


๕

เรียงความเรื่อง "พ่อของฉัน"

โดย ด.ช. ทัก สิน เลขที่ 8 ชั้น ป. 2/5

เมื่อวานเย็น พ่อมารับผม ระหว่างทางตำรวจตั้งด่าน ตรวจใบขับขี่ตำรวจบอกพ่อของผมว่า พ่อของผมทำผิดกฏจราจร ผมไม่รู้ว่กฏอะไร ตำรวจบอกว่าต้องเสียค่าปรับ 500 บาท แต่พอของผมคุยกับตำรวจ แล้วจ่ายเพียง 100 บาทผมทึ่งความสามารถของพ่อมาก พ่อบอกว่า ตำรวจเขาตั้งด่าน ก็เพราะเป็นการหารายได้พิเศษ เราสามารถต่อรอง ลดราคาได้


๖

วันที่ 5 ธันวาคม 2550

วันนี้ในคาบเรียน ฉันสั่งให้เด็กเขียน เรียงความสั้นๆเกี่ยวกับพ่อของเขา ตอนแรกฉันจะให้เขาทำแบบฝึกหัดอย่างอื่น แต่ฉันเตรียมการสอนไม่ทันเนื่องจากเมื่อวานต้องกลับบ้านดึก พวกเขาเขียนทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน ฉันดีใจที่เด็กนักเรียนของฉันไม่ได้ลอกการบ้านกัน....

วันพฤหัสบดีที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2551

เขายังไม่มา

+เธอยืนอยู่ตรงหน้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เธอคอยใครบางคน แต่เขายังไม่มา...


+ฝนลงเม็ดอย่างช้าๆ เธอหาที่หลบฝน เธอมองนาฬิกา


+การจราจรติดขัดกว่าที่เคยเป็น อาจเกิดอุบัติเหตุ ในถนนเส้นนี้ เธอกระวนกระวายใจ


+เขาทำงานอยู่ในระแวกนี้ เขาเป็นคนบ้างาน งานของเขาไม่มีเวลาเลิกงาน ที่แน่นอน บางทีตอนนี้เขาอาจทำงานอยู่ เธอพยายามโทรหาเขา แต่ไม่มีใครรับสาย


+เขาเป็นคนขี้หลงขี้ลืม วันนี้เขาอาจลืมเอาโทรศัพท์ออกมาจากบ้าน ทำให้เธอติดต่อเขาไม่ได้ หรือ อาจตั้งใจจะไม่รับสาย


+เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมง...


+เกิดเหตุระเบิดที่ห้างสรรพสินค้าอีกแห่งหนึ่ง ไม่ไกลมากนัก ผู้คนแตกตื่น เขาอาจอยู่ที่นั่นและตกเป็นเหยื่อในเหตการณ์ หรือ เขาอาจเป็นคนวาง ระเบิดซะเอง หรือ เขาอาจไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย


+เขาอาจกำลังเดินทางมาหาเธอ,เขาอาจประสบอุบัติเหตุ,เขาอาจนั่งทำงานอยู่แล้วลืมนัด,เขาอาจโดนระเบิด,เขาอาจอยู่โรงพยาบาล,เขาอาจหลบหนีตำรวจ


+เขาอาจอยุ่ที่ไหนสักแห่ง แต่ตอนนี้ "เขายังไม่มา...."



!!!หมายเหตุ!!! หากสงสัยหรือต้องการคำอธิบายเพิ่มเติ่ม คลิกที่นี่ http://gujakhean.blogspot.com/2008/06/blog-post.html

วันศุกร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2551

เลือกที่จะ....



เด็กชาย ก อยู่คอนโด ชั้นสอง

เด็กชาย ก เลือกที่จะขึ้นลิฟท์กลับห้องทุกวัน

มีคนถามเด็กชาย ก ว่าทำไมไม่ขึ้นบันได

เด็กชาย ก ตอบว่า "ทำไมต้องเดินขึ้นบันได ทั้งที่คอนโดมีลิฟท์"




ดร.ข จบปริญญาเอกจากประเทศ อเมริกา

ดร.ข เลือกที่จะทำอาชีพทำนา ใช้ชีวิตเหมือน ชาวนาทั่วไป

มีคนถามดร.ข ว่าทำไมต้องมาทำนา

ดร.ข ตอบว่า "อยากเป็นชาวนามาตั้งแต่เด็ก ชอบอาชีพนี้มาก"




นาย ค เป็นเด็กเรียนเก่ง

นาย ค สอบได้เกรดเฉลี่ย 4.00 มาทุกปี

นาย ค เลือกที่จะคณะศิลปะ ที่ต้องการเกรดเฉลี่ยรวมเพียง 2.00

มีคนถามนาย ค ว่าทำไมไม่ไปเรียน หมอ วิศวะ หรือ ทนาย

นาย ค ตอบว่า "ผมชอบที่จะเรียนศิลปะมากกว่า"




นางสาว ง เป็นคนหน้าตาดี หนุ่มหล่อมากมายพากันรุมจีบจนหัวกระไดบ้านไม่แห้ง

นางสาว ง เลือกที่จะคบ กับ นาย จ

นาย จ เป็นคนหน้าตาไม่ดี เรียนไม่เก่ง บ้านจน

มีคนถามนางสาว ง ว่าทำไมถึง คบกับ นาย จ

นางสาว ง ตอบว่า "ชอบที่ นาย จ เป็นตัวของตัวเอง"




นาย ฉ จบวิศวะคอมพิวเตอร์

นาย ฉ เลือกที่จะซื้อคอมพิวเตอร์ เครื่องที่ประสิทธิภาพสูงที่สุดในยุคนี้ ราคานับแสนบาท

นาย ฉ เอาคอมพิวเตอร์มาใช้ แค่ พิมพ์งาน เล่นอินเตอร์เน็ท และ แชท กับเพื่อน

มีคนถามนาย ฉ ว่าทำไมซื้อคอมพิวเตอร์ที่ประสิทธิภาพสูงขนาดนี้

นาย ฉ ตอบว่า "แล้วทำไมต้องซื้อ ประสิทธิภาพต่ำ หรือ ปานกลาง ด้วยล่ะ"

!!!หมายเหตุ!!!หากสงสัยหรือต้องการคำอธิบายเพิ่มเติ่มคลิกที่นี่http://gujakhean.blogspot.com/2008/06/blog-post_12.html

วันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551

มั่ง-มี-ศรี-สุข



มั่ง คั่งร่ำรวย เงินทอง

มี ทรัพย์สินก่ายกอง ล้นฟ้า

ศรี ศักดิ์ดังแซ่ซ้อง กึกก้อง

สุข ใจร้องเรียกหา ไม่เห็นแม้เงา...




+โลกใบกลมๆใบนี้ หลายคนเลือกที่จะอยู่แนวหน้า มีหน้าตา มีเงินทอง เป็นที่ยอมรับของสังคม หลายคน ตัดสินใจ หันหลังให้สิ่งเหล่านี้ และ อีกหลายคน ที่ยังลังเลกับความต้องการของตนเอง


+ถ้าถามว่าคุณชอบอะไร? คุณอยากเป็นอะไร? เมื่อได้ยินคำถามนี้คุณอาจตอบได้ไม่ยาก แต่ถ้าให้ตัดสินใจ พวกคุณจะต้องล้งเล ทางที่คิดไว้จะไปได้สวยหรือเปล่า? ทุกวันนี้ก็ดีอยู่แล้ว! มันเป็นไปไม่ได้หรอก! มีภาระที่ต้องดูแล! พันธนาการเหล่านี้จะค่อยๆผูกมัดคุณไปเรื่อยๆ จนดิ้นไม่หลุด


+หลายคนมองหาความมั่นคงในชีวิต แล้วความมั่นคงที่เรามองหานั้นคืออะไร บ้าน รถ ครอบครัว เงินทอง ?


+หากคุณต้องไปร่ำรวยอยู่ในที่ที่ไม่มีความสุข ที่ที่ไม่มีใครรัก ใครเข้าใจ ที่ที่ผู้คนแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เห็นแก่ตัว ไร้เหตุผล คุณจะเลือกมันไหม?


+บางทีเราคิดว่าเงินทอง ชื่อเสียง ลาภยศ มันคือความมั่นคงในชีวิต แต่ร่างกายที่อยู่ภายใต้จิตใจที่อ่อนแอ ก็ย่อมอ่อนแอตามกันไปด้วย ไม่นานก็อาจพังทลาย แล้วอย่างนี้ ความมั่นคงในชีวิตของคุณคืออะไร?